Najstarsze kopalne szczątki, które zdaniem uczonych należały do bezpośrednich przodków ludzi, znaleziono w Afryce. Pochodzą one sprzed po= nad 4 min lat i należały do istot nazwanych australopitekami. Najlepiej zachował się szkielet australopiteka płci męskiej, któremu żartobliwie nadano imię Lucy. Miał on 1,5 m wzrostu, czyli mniej niż przeciętnego wzrostu człowiek współczesny, a także znacznie mniejszy od naszego mózg. Jego uzębienie było jednak takie jak nasze, chodził wyprostowany, ale mógł też wspinać się na drzewa. Australopiteki prawdopodobnie żywiły się owocami, korzeniami i liśćmi. Liczne odmiany australopiteków żyły w Afryce jeszcze milion lat temu, choć już wcześniej pojawiły się istoty bardziej przypominające człowieka. Pochodzące sprzed 2 min lat skamieniałe szczątki ich przedstawiciela znaleziono w wąwozie Olduvai w Tanzanii. Miał on większy mózg niż australopitek i wytwarzał proste narzędzia z kamienia. Uczeni sądzą, że jego bezpośrednim przodkiem był australopitek. Homo habilis, czyli „człowiek zręczny", miał 1,6 m wzrostu, mniej „małpi" wygląd od australopiteka i najprawdopodobniej używał narzędzi.