Paprocie pojawiły się na Ziemi ponad 300 min lat temu. Ich liście wyrastają z podziemnej łodygi (kłącza) i zwykle są najpierw spiralnie zwinięte; dopiero potem rozwijają się stopniowo, w miarę wzrostu rośliny. Do paproci należą zarówno maleńkie rośliny wodne o średnicy l cm, jak i ogromne drzewa wysokości 25 m. Na spodniej stronie liści dojrzałych roślin występują brązowe skupiska zarodni, zwane kupkami, wypełnione zarodnikami. Wyschnięte za-rodnie pękają, wysypując swoją zawartość; wtedy wiatr rozsiewa zarodniki w różnych kierunkach. Jeśli zarodnik upadnie w wilgotne miejsce, kiełkuje, ale nie wyrasta z niego nowa paproć, lecz maleńka sercowata roślinka-przedrośle. Na spodniej stronie przedrośla rozwijają się narządy płciowe paproci - męskie plemnie i żeńskie rodnie. W wilgotnym środowisku plemnie wytwarzają męskie komórki rozrodcze, czyli plemniki, które zapładniają żeńskie komórki jajowe. Z zapłodnionej komórki jajowej wyrasta nowa paproć, która po osiągnięciu dojrzałości tworzy zarodniki.